online friend and landian

i have online friend pero never pa kaming nagkikita. una kaming nagkakilala sa downelink. napansin ko siya sa room kasi kyutie siya. chinito tapos mukang matangkad. ang kyut ngumiti. so ayun nilakasan ko ang loob ko at nakipag usap sa kanya. mabait naman siya, mga college pa kamin noon hula ko 3rd year college summer pa 4th year na noong nakilala ko siya. madalas kaming nag uusap sa chat. minsan nag we-web cam pa.

dumating yung panahon na na-inlove na ako sa kanya ng bongga pero hindi ko pa sinasabi sa kanya. wala lang normal lang naman ang lahat pero ang hindi niya alam nililigawan ko na siya.. wahahaha! *feeling straight lang*

i remember may certain time na lagi kaming magkausap i think it's 6:00pm ata yun. automatic mag online siya tas ganun din ako. then nagpalitan ng number.

debut ng friend ko si may taga bataan siya at doon gagawin ang debut niya so we went there. i invited him kaya lang hindi siya pumayag kasi ang alam ko nag sa-summer siya noon if ever pumayag siya yun yung magiging unang pagkakataon na magkikita kami in person. hindi na ako naka tiis at sinabi ko sa kanya na gusto ko na siya, mahal ko siya at gusto ko siya maka sama. in-explain ko din na matagal na akong nanliligaw sa kanya na lahat ng ginagawa ko eh panliligaw na. yung mga pag-aalaga ko sa kanya, pag lalandi at kung anu-ano pa. unfortunately........ hindi pa daw siya handang umibig ULIT at ayaw DAW niyang masaktan kaya its better na FRIENDS na lang daw muna kami. wala naman akong nagawa alanga namang pilitin ko siya.

pero after noon, medyo nabawasan na ang communication namin sa isa't isa siguro dahil pareho kaming graduating noon. may mga konting acknowledgements pa din naman sa bawat isa pero hindi na gaya ng dati. dahil sa tulong ng FB nalalaman ko ang mga nangyayari sa kanya.

dumaan ang mga buwan. nawalan na ako ng panahon at oras sa kanya. tuluyan ko na din siyang nakalimutan.

noong nov.15 *kung hindi ako nagkakamali* ginanap ang fashion week.
kasalukuyan akong rumarampa sa FB ko tapos....

"uy!"

nag pm ako sa kanya

"ui.. musta?"

"heto okay lang kaw?"

"busy sa fashion week eh"

"taray! graduate ka na ba?"

"oo anu ka ba!"

"ay sori! hehe.. ang alam ko kasi ahead ako sayo kasi di ba parang nag stop ka ata or basta nauna ako sayo mag graduate ang magka work.. san ka ngayon?"

"sa makati ako nag wo-work yung sa tapat ng manila pen. marketing dept ako dun."

"ah! yung master school for models. yun ba?"

"oo"

"shalan! so bakit busy ka sa fashion week?"

"assignment ko yun eh. gusto mo magpunta? bigyan kita ticket sama mo mga friends mo"

"huwat?! naku.. wag na! nakakahiya naman sayo. next time na lang."

"anu ka ba okay lang anu? gusto mo? sige kahit ikaw na lang samahan kita."

"ha?! pag isipan ko muna ah kasi sa totoo lang nkakahiya talaga sayo"

"okay lang... sige basta txt mo lang ako okay?"

"okay."

gustong gusto ko talaga magpunta kasi if ever first time ko magpunta sa ganoong klasenng event kaya lang tinanggihan ko talaga siya kasi unang una ayokong ilibre niya ako ng ticket kasi first time namin magkikita yun after 3 years tapos ganun pa di ba ang panget naman ng ganun tapos magsasama pa ko ng isang bataliong kabaklaan.

no way! nakakahiya! pero ang maganda dun nagkaroon kami uli ng communication sa isat isa tapos magkalapit pa ang workplace namin.

actually, gusto ko lang sabihin sa post na toh na if ever naging kami biruin mo 3 years na kami.. kabog noh?! feeling straight. tapos ang nakaka gulat pa 3 years na kaming magkakilala pero never pa kaming nagkikita. as in "NEVER"

walang kwentang kwento.. haha!