Life sucks!

Shet! im turning 23 this year and ang tanda ko na ho may gawd! hindi ko na pwede gawin yung mga bagay na dating ginagawa ko. halimbawa, noon pwede pa ako magpunta sa bar at magsa-sayaw sayaw doon ngayon hindi na pwede. para sa akin kasi parang ang pangit nang tignan.. hindi na bagay. i discussed this with my becky friends na and of course they disagree.

AKO: "alam mo ba habang nasa bus ako papunta sa office bigla ko na lang na realize na ang tanda ko na pala. mag tu-twenty three na ko this year. naku! hindi na ko pwede mag bar. dapat yung sa mga resto bar na lang yung parang central effect ganun ganun lang."

KAY: "ay! wiz teh.. ako kebs lang. eh nag be-bed nga tayo di ba yung iba nga don' century na ang nakalipas sa mga mukha nila eh."

AKO:"eh yung sa mga gay bar siyempre kebs lang yun, pero kasi minsan nagpupunta din ako sa mga straight bars pag may mga kasama akong mga straight, mga ka-officemates ko ganun."

KAY: "ay ako kebs lang talaga."

AKO: "eh kasi naman ang pangit nang tignan. parang feeling ko kasi..... sa akin lang naman, feeling ko hindi na dapat ako nagpupunta sa mga ganun. graduate na kasi ako don'. nung college kasi kami halos every friday ata or saturday laman kami ng mga bars."

RONNIE: "siguro kasi sayo it's a step para mag mature ka"

**********************

Nakakatakot tumanda, nakakatakot kasi habang dumadagdag ang bilang ng edad mo padagdag din ng padagdag ang mga responsibilities mo. kailangan maayos ka nang kumilos, pulido kung baga. hindi na rin dapat ako maharot at maingay. (maingay talaga ako lalo na pag tumawa) others will expect more sayo. sa office, sa bahay........ sa family. ang ayoko sa lahat yung magkaroon ng responsibilities. Lagi na lang umiikot sa utak ko yung sinasabi ng mga tita ko sa akin. "Alagaan niyo mommy mo." di ba nakaka pressure yon? isang pagkakamali ko lang marami na akong naririnig sa kanila. sorry but IM NOT PERFECT!

Lagi kong ini-imagine na mag-isa na lang ako. what i mean is im INDEPENDENT. masarap kaya maging independent. unang una SARILI ko lang ang iniisip ko wala ng iba. ok!.... fine, maybe im a lil' bit selfish pero come to think of it. kung may sarili akong condo unit, apartment, pad or bahay..... pwede kong gawin lahat ng gusto ko. pwede ko dalhin lahat ng mga pwede ko i-uwi sa bahay. bagay man o lalake. pwede ako magpa house party every night. oh di ba ang saya nun. kabogelya ang lolabels mo. Hindi lang yun, matututo ka pa sa buhay. matututo kang mag budget and maging responsible for your own survival.

Pangarap ko talaga mamuhay mag isa. naiinggit nga ako sa culture ng mga Americans eh. kasi di ba sa kanila when you're 18 pwede ka na mamukod. pwede ka na mabuhay mag isa. Dito kasi sa atin hangga't pwede sumiksik sa nanay..... gagawin. kahit may pamilya na, nakadikit pa din sa nanay. sabi nila close family ties daw. Eh' masyado naman ata nating inabuso ang values na yon. masyado naman nating tinake literally.

Natatakot ako tumanda kasi since wala naman akong balak mag pamilya sino mag aalaga sa akin pag nagkasakit ako? sino mag babantay sa akin sa hospital pag na confine ako? Tapos hindi rin naman sigurado na may magiging jowa ako forever.

JULIE: "wala kang balak mag pamilya?"

AKO: "wala."

JULIE: "Eh' paano pag matanda ka na? sino mag aalaga sayo?"

AKO: "Meron na akong mga kinontrata na mga friends na magiging roommate ko"

JULIE: "Siyempre hindi naman sila laging andiyan sa tabi mo."

AKO: "Hindi, andiyan sila.. haha!"

JULIE: "Siyempre may srili din silang buhay at pamilya."

AKO: "Ah! basta!"

JULIE: "Paano ka na?"

AKO: "okay lang.. maraming nagmamahal sa akin hindi nila ako pababayaan."

JULIE: "Mag asawa ka na kasi. sila Ogie Diaz at Arnel Ignacio nga eh nag asawa. paano pag kunwari 60 years old ka na?"

AKO: "Letse ka! haha.. i have this feeling na hindi ako aabot sa ganong' age kaya kebs lang. kaya nga ine-enjoy ko ang life ko ngayon eh. kaya ginagawa ko na lahat ng gusto kong gawin at binibili lahat ng gusto ko. puro lang ako enjoy"

Nakaka irita man yung mga tanong niya pero may sense naman di ba? sa ngayon hindi ko muna iniisp yan, sa totoo lang nung tinanong ako nung officemate ko, napa isip din ako...

paano nga ba?.........