Tuesday, December 11, 2012

Jason part 2 (awkwardness)





He shook my hand and smiled. he, then turned his back on me again and wrapped my arms around his waist while we watched those drag queens perform. I was nervous. Naisip ko, bat ganito tong taong to? ang bilis naman yakap agad di ba pwedeng akbay muna? Actually, hindi ako sanay kasi sa mga ganyang eksena or at least not anymore. Pakiramdam ko, may mali. Then nag flashback sa akin yung last time na nandoon ako.  nawala ang phone ko exactly to the same place. Sa loob ng Obar. For a minute I was paranoid. Ang mga pupil sa mata automatically nag dilate ang mga senses ko biglang lumakas. Sympathetic nervous system is now working on me. I grabbed my phone sa left side ng pants ko.. whew! Andun pa siya. then next, my wallet at the back right side.. andun pa din siya. Hindi ko ito pinahalata sa kanya baka ma offend sakin sayang ang booking. lol!

"What's your name?" I whispered in his ears.

"Jason"

"Aaah, who's with you?"

"Friends.. you? what's your name?"

"Rusell." 

"Huh?"

He mustn't not heard me dahil sa lakas ng tugtog sa loob so got closer to him. my lips is just an inch to his ears. I can smell his cologne. Lacsote. Ang bango.. nangigil ako bigla gusto ko siyang yakapin. May ganun kasi akong urge sa mga mababango. Masarap kasi sila i-cuddle.

"R-A-S-E-L. Rusell as in Rusell Crowe."

"Aaah!" 

Si Jason ay taga Makati. 30 years old. kasing tangkad ko lang ata siya or mas matangkad ata siya sa akin ng konti. mga 5'5 or 5'6 siya kasi pag ina-akbayan ko siya nahihirapan ako parang nakasabit yung kamay ko sa sabitan sa jeep pero di naman sobra siguro mga 1 inch lang ang tangkad niya sakin. Maputi at may eyeglasses. Yung mga bet ko sa isang lalaki nasa kanya na halos lahat actually lalo na yung aura niya na may pagka smarty pants.. argh! kinikilig tuloy ako while writing this story. Hahaha!

Natapos na mag perform ang mga drag queens and by this time, everybody's in trance. ecstatic. Dancing, flirting, hugging and kissing. My friend Ronnie came and said "Papunta na daw si.....Oh!" napatingin siya kay Jason and his face was like sino yan? bat sila magkayakap? 

"Ronnie, Jason. Jason, Ronnie"

"Hi!"

"Hi!.. Oh siya maiwan ko muna kayo ah."

"San ka pupunta?"

He leaned towards me and whispered "Kita na lang tayo dito sa entrance 5am ah. Iwan muna kita sa kanya. Papunta na daw si Kay. Galingan mo ah"

"Ahahahaha! Ulol"

"Hahahaha! Bye."

Then I turned to Jason. He was staring at me relentlessly. Sa totoo lang na conscious ako hindi ko alam kung anu gagawin ko.. na naman. Di ko alam kung ngi-ngiti ba ko ng malaki or magpapa kyut or liliitan ko mga mata ko as if I was seducing him.. I really I dunno. awkwardness in its many-splendored things. Gawd! he's so cute. at pinalabas pa ng loko ang dimples niya. Oh ikaw na! 

"Can you be mine?" Jason said.

"What?!"

"I said can you be mine?"

To be continued....

12 comments:

  1. ang saya hehe never pa ko nkakapunta sa mga bar at mggnyang expeience :D, aarte pa ba kaibigan haha, next post ^^

    ReplyDelete
    Replies
    1. bata ka pa para sa Obar.. haha!

      Naman aarte pa ko virgin pa ko eh..lol!

      Delete
    2. hehehe XD pa sweet :P uo bata pa ko sa ganyan wala akong alam dyan hehe

      Delete
  2. Ansaveh?! Can you be mine agad? hehe

    ReplyDelete
  3. kilig - yey! next part na ulit - grasshopper is not very patient... hehe.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Hahahahaha! di mo ba natutunan kay HE ang pagiging patient? Ooopps! Sorry dont say bad words pala.. that douchebag! ehehe! choz lang kaloy ah

      Delete
    2. Tsye! Hehehe.

      I learned to suppress agitation. LOL!

      Delete
    3. Ahahahahaha! at san naman natutunan yan aber?

      Delete
  4. oh so this was it... it's good that things are progressing but surely you don't wanna be caught up in blur, you know what I mean

    ReplyDelete
    Replies
    1. yeah I know. I can handle this like how I managed to handle you bao bao :)

      char!

      Delete
  5. good post... mejo marami akong friends na nakakarelate...sana ako rin...lol

    ReplyDelete

Exercise your freedom of expression