Sanctuary

Nahihiya na ako sa inyo kasi lagi na lang ma-drama ang mga previous entries ko, kaya heto

Hindi muna ako mag da-drama.  Hindi ko alam pero bigla na lang ako nakaramdam ng nginig sa katawan. Yung pakiramdam na gusto kong kumawala at magwala. Yung tipo na parang lasing na lasing ka at wala kang pakielam sa ginagawa mo basta ikaw nag e-enjoy ka. Kaya heto ako, dali-daling nag text sa mga beckys at nag aya lumabas.

Me: “ alis tayo this saaaaaaaaaaaaaaaaat. Cge na pleeeeeeaaaaaaase!”

Kerbi: “go ako”

Me: “yey!”

Ronnie: “go kami ni kerbi ayain ko yung mga puta”

Me: “yey!”

Hindi talaga ako makapakali. Tuwang tuwa ako para akong batang sabik na sabik magpunta sa Manila zoo. Pinaghandaan ko talaga ang lakad na yon kaya bumili ako ng sapatos tsaka damit na gagamitin. Impulsive lang. pasensya na baka hindi niyo ko naiintindihan. It’s been 8 months na simula nung magpunta ako doon. Lagi akong inaaya ng mga friends ko doon pero ako na din ang tumatanggi. Feeling ko kasi wala namang mangyayari sa akin doon sayang lang ang ibabayad ko. Pero ngayon uhaw na uhaw ako sa pagwa-wala kebs na sa pagkamahal mahal na entrance fee.

Basta ang alam ko babalik ako sa playground natin.

Sa mundo natin, sa Sancturay natin... 

kung saan malaya tayong nakakagalaw.

Sa lugar kung saan tanggap tayo anu at kung sino ka man.

Ang ating home land.

Back to bed na naman ako.

Kita kits tayo sa bed mamayang gabi ah!

yan ang mga kinalolokohan kong kanta ngayon.

nakaka hype!

nakaka taas ng energy!

yan lang ang mga pinapakinggan ko sa office buong araw habang nagta-trabaho

nakaktanggal ng stress!