donut

"How do you want me to call you?"


"you can call me rusell."


"so rusell, how are you?"


"im so nervous."


"why? i don't bite."


"really?"

gotcha! napatawa din kita.

tas humalakhak yung interviewer. hindi ko naman talaga intensyon na sabihin yun
siguro dahil sa sobrang kaba ko mali ang pagkaka intindi ko sa kanya. nung sinabi niya yung "i don't bite." akala ko hindi siya naniniwala sa sinabi kong "im so nervous." pero okay lang at least medyo gumaan ang pakiramdam ko at medyo naging light ang atmosphere sa room. dahil doon naging mas confident na ako sa pagsagot sa mga tanung niya.

natapos na ang initial interview. sinabihan akong mag hintay sa lobby na tawagin ang pangalan ko ni elaine. wala pang 30 mins ay may tumawag na sa aking pangalan. eto na siguro ang final interview. medyo may kaba pa din ngunit mas confident na ang sagot. natapos ang interview ng 30 mins. nakangiti ang interviewer na si elaine may kutob na akong pasado ako.

"do you have any questions?"


"yeah, uhm... how does the recruitment process goes?"


"congratulations you passed the interview. however, the account that i'll be putting you requires a language assessment. we call it berlitz."

then she handed me a piece of paper explaining everything about the assessment.

"are you available next week Tuesday or Wednesday for the assessment?"


"yeah i am. Tuesday will do.... or Wednesday. whichever is more convenient for you"


"okay."


"may i know what time?"


"just wait for my call okay?."


"okay."


"again, congratulations. i have something to give you please wait at the lobby."


"okay, thanks."

then she handed me this....

sabi niya binibigyan daw nila ng donut yung mga applicants na nakapasa. kaya eto binigyan nila ako.
kaya lang na ba-bother na ako kasi tuesday na wala pa ding tawag. bakit kaya ganun? ang dami ko na tuloy na iisip. baka naman nakalimutan na nila ako or baka nilipad ng hangin yung resume ko kaya nawala yung file ko kaya hindi nila ako tinatawagan. oh my gosh! nababaliw na akez!