insekyora ka!

nitong mga nakaraang araw i began back reading ng mga blogs na fina-follow ko. nag start ako kay bookie then kay my-so-called-quest and now start reading desole's boy entries.

i really dont know how should i feel reading their blogs pero nangingibabaw talaga sa akin ang insecurities. Sa twing makakabasa ako ng blog ng iba mafe-feel kong wala akong kwenta. na walang sense ang mga pinaglalagay ko sa blog ko na nag fe-feeling lang ako na may nagbabasa ng mga entries ko. na masyado kong pinagsiksikan ang sarili ko sa blogspehere. na hindi naman ako karapat-dapat na magsulat. na may nagco-comment lang sa mga entries ko dahil nag comment ako sa kanila or dahil sa awa kaya sila nag comment sa akin. i had this entry before entitled "best comment evah". some of my close friends commented na mag write lang daw ng mag write pati ata si nimmy nag comment ata ng ganun. yung iba naman sinabi sa akin personally.

"akala mo lang walang nagbabasa ng blog mo, tinatamad lang mag comment."

natuwa naman ako sa mga sinabi nila pero kulang talaga eh. or may kulang sa mga gawa ko hindi pa din ako kuntento. honest naman ako sa mga sinasabi ko sa blog pero hindi ko talaga maintindihan kung bakit ganito ang nararamdaman ko. i actually inspire other people to make their own blog. 8 of my closest friends were inspired to make one. one of them is my supervisor three of them had their first entry tungkol sa akin. siyempre super flattered and kilig naman ang lola niyo. super thank you sa kanila.

bakit kaya ganun na i-inspire ko ang ibang tao pero ang sarili ko hindi ko ma-inspire. madali akong ma insecure sa blog ng iba pero silang mga friends ko naniniwala sa akin.. what's wrong with me?

i admit na lumaki akong walang tiwala sa sarili. it started when my father left us with no reason at all or maybe my mother doesnt wants us to know the real reason. siguro ayaw niyang mawala ang respeto namin sa kanya kaya mas pinili niyang huwag nang ipaalam sa amin. hanggang ngayon hindi ko pa din alam ang dahilan kung bakit niya kami iniwan at ayaw ko na rin naman mag tanung. simula ng iwan niya kami hindi na ako madaldal, hindi na ako masyadong nagsasalita. hindi na ako masyadong nakikipag usap sa ibang mga bata. pakiramdam ko simula ng iwan niya kami dala-dala din niya ang self-confidence at self-esteem ko. simula nun naging emotional eater na din ako.
kaya heto ako ngayon ang baba ng tiwala sa sarili. insecure kung baga. and this is something that i need change i hope i can change it at sana hindi na ako ma-insecure pa sa mga nababasa ko.